Η εξέλιξη του γάμου

Για να εξελιχθεί και να μακροημερεύσει ένας γάμος χρειάζεται προσπάθεια και από τους δύο. Ο ένας από τους δύο συνήθως μπορεί να μην είναι αρκετός. Φαίνεται να είναι σημαντικό σε δύσκολες περιόδους του γάμου με ποιους επιλέγουμε να μοιραστούμε τα οικογενειακά μας θέματα. Άτομα  που μας εμπνέουν εμπιστοσύνη, ασφάλεια που μας προάγουν μπορούν ενδεχομένως να εκφράσουν γνώμη χρήσιμη ως προς την εξέλιξη του γάμου μας. Αυτό που συνήθως φαίνεται να ψάχνουμε είναι γνώμες που μπορούν να μας πάνε παραπέρα διευρύνοντας τις επιλογές μας. Την αυτοκριτική λιγότερο ή περισσότερο την κάνουμε όλοι μας (υποθέτω) την αυτολύπηση μπορούμε και να την αφήσουμε σε αναμονή.

Όταν είναι καιρό για δράση και τα δύο μέλη του ζευγαριού πέρα από τις διαφωνίες, τις μικρότητες και τους εγωισμούς καλούνται να αναγνωρίσουν τις ποιότητες και τα συναισθήματα που τους ένωσαν εξ αρχής. Να συνειδητοποιήσουν  τι είναι αυτό που τους ενώνει όλο αυτό το χρονικό διάστημα και να αναλάβουν πρωτοβουλίες. Πολλές φορές την πρωτοβουλία για δράση την αναλαμβάνει ένα από τα μέλη του ζευγαριού, στην πορεία όμως καλείται και το έτερο ήμισυ να λάβει μέρος σε αυτά που γίνονται για το ζευγάρι. Το να προσπαθεί το ένα ταίρι να κουνήσει το βουνό μάλλον ουτοπιστικό θα ακουγόταν.

Από την εμπειρία μου σκέφτομαι ότι υπάρχουν πολλοί παράγοντες που συμβάλλουν  ώστε να εξελιχθεί μία σχέση, κάποιοι από αυτούς είναι οι παρακάτω:

Η αύξηση της επικοινωνίας, η συμμετοχή σε κοινές δράσεις, οι κοινές επιδιώξεις και στόχοι φαίνεται να αυξάνουν την αλληλεπίδραση του ζευγαριού στον γάμο.

Η αγάπη, που πολλοί μπορεί να την θεωρούμε δεδομένη, όταν ξαναμπαίνει στο καθημερινό λεξιλόγιό μας φαίνεται να λειτουργεί ευεργετικά. Το να την επικοινωνούμε και να την δείχνουμε με τον λόγο και την συμπεριφορά μας μπορεί να κοστίσει λίγο παραπάνω χρόνο αλλά όταν κάτι το πιστεύουμε μόνο προς όφελος θα είναι.

Η ερωτική ζωή καλείται να ικανοποιήσει όχι μόνο τις βιολογικές ανάγκες αλλά και τις συναισθηματικές. Στις προσωπικές μας στιγμές δεν είμαστε μόνο δύο σώματα είμαστε κάτι παραπάνω. Δύο άνθρωποι που θέλουν να μοιραστούν συναισθήματα, που θέλουν να νιώσουν ασφάλεια, συντροφικότητα.

Σεβασμός προς την διαφορετικότητα. Ο σύντροφός μας δεν είναι ακριβής φωτοτυπία του εαυτού μας. Καλούμαστε να κατανοήσουμε και αν είναι εφικτό να αποδεχτούμε την διαφορετικότητα π.χ. ότι ο/η σύντροφος μπορεί να λειτουργεί και διαφορετικά από αυτό που έχουμε στο μυαλό μας.

Όλα τα παραπάνω είναι  σκέψεις υποκειμενικές που θέλησα να μοιραστώ μαζί σας προσδοκώντας ότι μπορούν αποτελέσουν έστω μία μικρή ώθηση που θα σας βοηθήσει, όλους εσάς που προσπαθείτε μέσα στον γάμο σας, να τον εξελίξετε.

Πως θα σώσω τον γάμο μου

(οι σκέψεις που γίνονται λόγος)

Σκέφτομαι το θεϊκό χέρι που θα έρθει να απομακρύνει τα σύννεφα στη σχέση, να εξευμενίσει τα οργισμένα πνεύματα των ανθρώπων, που θα προκύψει μαγικά και απρόβλεπτα ένα πρωί. Σκέφτομαι ότι αυτό είναι ένα θαύμα και θαύματα συμβαίνουν σπάνια στην ζωή. Στα παραμύθια που διαβάζαμε μικροί μαζί με την γιαγιά μας συνέβαινε πιο συχνά. Σήμερα όλοι αναγνωρίζουμε ότι για να επιτύχουμε ένα αποτέλεσμα χρειάζεται να μοχθήσουμε πολύ και πάλι όμως μπορεί να μην είναι αρκετό.

Ο γάμος είναι μία δέσμευση που παίρνουν δύο άνθρωποι από κοινού, προϋποθέτει την ύπαρξη δύο ατόμων που συμφωνούν ότι αντιλαμβάνονται με παρόμοιο τρόπο την δέσμευση. Όταν ο ένας από τους δύο ή και οι δύο δεν θέλουν να συνεχίσουν να παλεύουν για την σχέση προφανώς και υπάρχει πρόβλημα. Ο γάμος είναι μια δέσμευση είναι μια σχέση μεταξύ δύο ανθρώπων που συνειδητά συμφώνησαν να αναλάβουν.

Μια σχέση μπορεί και να μην σημαίνει τίποτα αν στηρίζεται αποκλειστικά σε μία δέσμευση που πήραμε ελαφρά την καρδιά πριν αρκετό καιρό. Ο γάμος θέλει δουλειά, είναι οι πράξεις μας οι ικανότητές μας που ενεργοποιούνται κάθε μέρα για να προσδώσουν ευημερία στη σχέση μας. Είναι δεδομένο ότι παντρευτήκαμε αλλά όχι ότι θα συνεχίσουμε να είμαστε μαζί. Το να πιστεύουμε ότι ο άλλος είναι δεδομένος μάλλον θα έλεγα ότι αυτό είναι αφελές.

Κατ’ αρχάς καλό θα ήταν να μιλάμε για τις ανάγκες μας να κάνουμε θέμα αυτό που μας προβληματίζει και μας δυσκολεύει αντί να περιμένουμε από τον/την σύντροφό μας να μαντέψει τι χρειαζόμαστε για να είμαστε καλά. Δύσκολα κάποιος μπορεί να καταλάβει τι έχουμε στο μυαλό μας!

Ο σεβασμός στον εαυτό μας και στις ανάγκες του φαίνεται πολλές φορές να ξεδιαλύνει την ομίχλη καθαρίζοντας το τοπίο. Συνέπεια του αυτοσεβασμού κατά την δική μου γνώμη είναι ό μεγαλύτερος σεβασμός και η κατανόηση των αναγκών του συντρόφου.

Σε μία σχέση σε ένα γάμο το εμείς έχει υψηλότερη προτεραιότητα από το εγώ οπότε και οι συμβιβασμοί, η επαναπροσαρμογή των αναγκών που κάνει ενίοτε το ζευγάρι είναι προς όφελος του γάμου τους.
Η επιβράβευση μεταξύ των συντρόφων φαίνεται να φθίνει όσο περνάει ο καιρός. Θεωρούνε τα μέλη του ζευγαριού ότι γνωρίζουν τον άλλο τόσο καλά οπότε επειδή τον γνωρίζουν καλά μπορεί να θεωρούν δεδομένη ότι ο άλλος δεν χρειάζεται καμία επιβράβευση! Καλό θα ήταν να λέμε και κανένα μπράβο όχι από οίκτο όμως αλλά γιατί πιστεύουμε ότι ο σύντροφός μας το αξίζει.

Η αγάπη είναι ένα βαθιά ριζωμένο συναίσθημα. Δεν εμφανίζεται τυχαία ούτε εξαφανίζεται μέσα σε ένα βράδυ. Ο ήλιος μας θρέφει μας ηρεμεί, μας ζεσταίνει αλλά δεν έχει πάντα λιακάδα. Καλό θα ήταν να αναγνωρίζουμε τα μαύρα σύννεφα όταν αυτά εμφανίζονται παρά να τρέχουμε να προφυλαχτούμε όταν ξεσπάσει η βροχή.

Δεν είναι δεδομένη η αγάπη γι’ αυτό συνεχίζουμε να την διεκδικούμε και να την αναζωογονούμε έμπρακτα. Η αγάπη από μόνη της δεν φτάνει πάντα, μπορεί όμως να αποτελέσει την βάση πάνω στην οποία μπορούμε να χτίσουμε τις επιθυμίες, τα όνειρά, τις ανάγκες, τις σχέσεις μας. Συνεχίζουμε να δουλεύουμε με τον εαυτό μας και τον σύντροφο μας.

Ο ΧΩΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΓΟΝΙΩΝ

(οι σκέψεις που γίνονται λόγος)

η απόφαση

Oι γονείς κάθε μέρα προσπαθούν το καλύτερο για την εύρυθμη λειτουργία της οικογένειας. Καλούνται καθημερινά να αναλάβουν ευθύνες, να πάρουν αποφάσεις που δεν είναι εύκολες, να παρέχουν τόσο υλικά όσο και πνευματικά αγαθά στα παιδιά τους. Έτσι δημιουργούνται συνεχώς κίνητρα για να εξελιχθεί η σχέση τους. Η σχέση τους επομένως ωριμάζει μέσα από την κοινή δουλειά και τους κοινούς στόχους. Συνεχίστε την ανάγνωση Ο ΧΩΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΓΟΝΙΩΝ